نقاط اصلی انتخاب برای صفحه حفره محدود کننده جریان

(۱) ملاحظات مربوط به انتخاب گاز و بخار
هنگام استفاده از صفحات اوریفیس محدود کننده برای گازها و بخارات، مهم است که از ایجاد جریان چوک (choked flow) اجتناب شود. هنگامی که فشار پشت صفحه اوریفیس محدود کننده (P2) نمی تواند کمتر از ۵۵٪ فشار جلوی صفحه (P1) باشد، یعنی زمانی که P2 ≥ ۰.۵۵P1، می توان یک صفحه اوریفیس محدود کننده تک صفحه ای را انتخاب کرد؛ هنگامی که P2 < ۰.۵۵P1 رخ می دهد، نمی توان از یک صفحه تکی استفاده کرد و باید از صفحات اوریفیس محدود کننده چند صفحه ای استفاده شود، با اطمینان از اینکه فشار پشت هر صفحه بیشتر از ۵۵٪ فشار جلوی صفحه باشد.به عنوان مثال، در برخی خطوط لوله انتقال بخار، اگر نسبت فشار پشت صفحه به فشار قبل از صفحه از طریق محاسبه یا نظارت واقعی کمتر از ۵۵٪ باشد، صفحات اوریفیس محدود کننده چند صفحه ای باید طبق این قاعده انتخاب شوند تا جریان پایدار، ایمن و روان بخار در خط لوله تضمین شود، از مشکلات عملیاتی مختلف ناشی از جریان چوک جلوگیری شود و عملکرد عادی کل سیستم فرآیند تضمین گردد.
(۲) ملاحظات انتخاب مایع

برای مایعات، انتخاب آنها عمدتاً بر اساس افت فشار مایع است. هنگامی که افت فشار مایع کمتر یا مساوی ۲.۵ مگاپاسکال باشد، معمولاً یک صفحه اوریفیس تک صفحه ای برای برآورده کردن الزامات فرآیند انتخاب می شود. در سناریوهایی مانند خطوط لوله انتقال آب خانگی معمولی و برخی سیستم های خنک کننده با گردش آب ساده، به دلیل افت فشار کم ایجاد شده توسط مایع در خط لوله، یک صفحه اوریفیس تک صفحه ای برای کنترل دبی و دستیابی به عملکرد کاهش فشار مربوطه کافی است.
هنگامی که افت فشار مایع بیشتر از ۲.۵ مگاپاسکال باشد، نیاز به انتخاب صفحات اوریفیس متعدد است، ضمن اطمینان از اینکه افت فشار هر صفحه اوریفیس کمتر از ۲.۵ مگاپاسکال باشد.
به عنوان مثال، در خطوط لوله انتقال مواد شیمیایی در مقیاس بزرگ یا برخی جریان های فرآیندی مایع پرفشار، افت فشار ایجاد شده توسط مایع در حال عبور از خط لوله نسبتاً بالا است. در این حالت، لازم است صفحات اوریفیس چند صفحه ای طبق الزامات انتخاب شوند و افت فشار هر صفحه به طور منطقی تخصیص یابد تا از عملکرد روان کل انتقال مایع و لینک های فرآیندی مرتبط اطمینان حاصل شود و از آسیب به خطوط لوله و تجهیزات به دلیل کنترل نامناسب افت فشار جلوگیری شود.
(۳) روش تعیین تعداد سوراخ ها
هنگام تعیین تعداد سوراخ های صفحه اوریفیس محدود کننده جریان، انتخاب معمولاً بر اساس قطر اسمی خط لوله انجام می شود. هنگامی که قطر اسمی خط لوله کمتر یا مساوی ۱۵۰ میلی متر باشد، معمولاً از یک صفحه اوریفیس تکی استفاده می شود؛ هنگامی که بیشتر از ۱۵۰ میلی متر باشد، از یک صفحه متخلخل استفاده می شود. دهانه (do) صفحات اوریفیس متخلخل معمولاً می تواند در مشخصاتی مانند ۱۲.۵ میلی متر، ۲۰ میلی متر، ۲۵ میلی متر و ۴۰ میلی متر انتخاب شود. هنگام محاسبه تعداد منافذ (N) در یک صفحه متخلخل، اولین قدم محاسبه اندازه منافذ (d) بر اساس یک صفحه تک سوراخ است، و سپس از فرمول برای تعیین تعداد منافذ در صفحه متخلخل انتخاب شده استفاده می شود.

به عنوان مثال، در یک خط لوله صنعتی بزرگ با قطر اسمی بیش از ۱۵۰ میلی متر، دهانه صفحه اوریفیس تک سوراخ بر اساس پارامترهای مربوطه مانند دبی در مرحله اولیه محاسبه می شود. همراه با مشخصات دهانه واقعی صفحه اوریفیس متخلخل انتخاب شده، تعداد سوراخ های مورد نیاز را می توان با استفاده از فرمول فوق به دقت محاسبه کرد و صفحه اوریفیس متخلخل مناسب را برای نصب و استفاده تعیین کرد تا از کنترل مؤثر جریان سیال اطمینان حاصل شود.